De Duitse koekjesfabrikant Bahlsen uit Hannover heeft problemen met de in die stad gevestigde universiteit, de Leibniz Universität Hannover. Bahlsen verkoopt al sinds 1891 een koekje onder het merk Leibniz, maar ziet problemen opdoemen nu de universiteit ook producten verkoopt onder de naam Leibniz.

Leibniz-Keks

Het Leibniz koekje is, naar goede gewoonte uit die tijd, genoemd naar een van de bekende inwoners van Hannover: de geleerde Gottfried Wilhelm Leibniz (1646-1716). De Duitse benaming voor het rechthoekige koekje is Leibniz-Keks, waarbij keks een verbastering is van het Engelse cakes. Het koekje wordt tegenwoordig in 55 landen verkocht.

Leibniz Universität Hannover

De universiteit van Hannover kreeg in 2006, naar aanleiding van de 360ste geboortedag van Gottfried Wilhelm Leibniz een nieuwe naam, de Leibniz Universität Hannover. In 2015 opende de universiteit een merchandiseshop waarin ook producten worden verkocht onder het merk Leibniz. De naam Leibniz Shop is als merk beschermd en de domeinnaam heeft men in allerlei schrijfwijzen vastgelegd. Er wordt in de universiteits- en webshop, naast T-shirts, sweatshirts, dassen en blocnotes met het logo van de universiteit, nu ook Leibniz thee en Leibniz sekt verkocht.

Verwarring

Bahlsen is niet blij met deze gang van zaken en is bang voor verwarring en verlies aan onderscheidend vermogen van haar merk. Bahlsen wilde de kwestie minnelijk regelen door de universiteit toe te staan de naam ‘Uni Leibniz Shop’ te gaan gebruiken. De universiteit is hier niet op ingegaan en Bahlsen heeft de kwestie nu aan de rechter in Hannover voorgelegd.

Gebruiksbewijs

Cruciaal in de onderhavige zaak is de mate van bekendheid van het merk van Bahlsen. Om die bekendheid aan te tonen zal Bahlsen bewijs moeten overleggen van bijvoorbeeld verworven marktaandeel, gespendeerde marketingbudgetten en marktonderzoeken waaruit de bekendheid van haar merk kan worden afgeleid. Omdat in veel procedures vragen aan de orde komen over gebruik en/of bekendheid van een merk, adviseren wij om zeer frequent bewijs van gebruik te verzamelen zoals advertenties van uw merk en gegevens over bereik van het medium waarin geadverteerd is, kopiefacturen van leveringen, gegevens over vakbeurzen waar het merk is getoond en andere stukken die de omvang van het gebruik kunnen onderbouwen.