De AFM heeft op 12 november 2015 de uitkomsten van haar onderzoek naar de productontwikkeling van aanvullende zorgverzekeringen door zorgverzekeraars gepubliceerd. De AFM is positief gestemd over het productontwikkelingsproces. Aandachtspunt is het zelfkritisch vermogen van de zorgverzekeraars.

De AFM doet in haar rapport vier aanbevelingen om het productontwikkelings- en reviewproces aan te scherpen:

  1. Creëer een overzichtelijk(er) productaanbod: Uit het onderzoek is gebleken dat er een groot aanbod van aanvullende zorgverzekeringen is dat weinig van elkaar verschilt in dekking. De AFM adviseert zorgverzekeraars om het huidige aanbod van aanvullende zorgverzekeringen (op concernniveau) te beperken, standaardiseren en diversifiëren waar mogelijk, waarbij zij zich steeds de vraag stellen of een extra aanvullende zorgverzekering wezenlijk van toegevoegde waarde is voor de consument.
  2. Zorg voor een behoeftebepaling in het proces: Het bepalen van de behoefte van de cliënt kan  bijdragen  aan  het  opstellen  van  passende  productvoorwaarden,  dekkingen  en  premies.
  3. Bepaal of het dekken van (nagenoeg) zekere voorvallen voldoende toegevoegde waarde biedt: Soms kunnen cliënten op voorhand al inschatten dat zij van een dekking gebruik gaan maken. De bril- en lenzendekking is hiervan een voorbeeld. Het dekken  van  (nagenoeg) zekere voorvallen is duur voor een zorgverzekeraar en leidt tot een hogere premie en mogelijk tot uitholling van andere, meer onzekere, dekkingen. Aan de andere kant kan deze dekking leiden tot het vergroten van de toegankelijkheid van bepaalde zorg. De AFM verwacht dat zorgverzekeraars op basis van toegankelijkheid van zorg en kostenefficiëntie een evenwichtige belangenafweging   maken   of   een   dekking   in   de   aanvullende   zorgverzekering   thuishoort.
  4. Voorkom ‘snipperdekkingen’: Met snipperdekking wordt gedoeld op een dekking met een te lage vergoeding. Het opnemen van een dergelijke dekking in een aanvullende zorgverzekering acht de AFM niet wenselijk. De AFM ziet een duidelijke rol voor zorgverzekeraars om per dekking een ondergrens voor de vergoeding vast te stellen.