“Pani musiała się pomylić.  Opiekowałam się ojcem przez ostatnie 10 lat jego życia.  Moi bracia nie zrobili nic.  Nie mogą teraz oczekiwać, że wyprowadzę się z domu rodziców i podzielę się z nimi majątkiem rodziców po równo.”  Niestety podobne słowa padają coraz częściej z ust moich klientów, którzy pogrążeni w żałobie i smutku, nie mogą pojąć, że życie może być dla nich aż tak niesprawiedliwe. 

Prawo angielskie szczyci się tym, że zostawia testamento-dawcom zupełną swobodę.  Każdy może zostawić co chce, komu chce.  Swoboda ta jest jedynie w mały stopniu ograniczona po to, aby chronić tych, którzy są szczególnie potrzebujący.  

Jeśli umiera osoba na stałe mieszkająca w Anglii, nie zostawiając wystarczającego zabezpieczenia w postaci spadku osobie bliskiej, można zacząć rozważać pozew o większy udział w spadku (zgodnie z postanowieniami Inheritance (Provision for Family and Dependants) Act 1975).   Pozew o większy udział w spadku może wnieść: małżonek zmarłego; były małżonek, który od czasu rozstania nie zawarł nowego związku małżeńskiego; dzieci zmarłego (w tym dzieci adoptowane); partner mieszkający ze zmarłym w związku przypominającym małżeństwo przez co najmniej 2 lata przed datą śmierci; lub też osoba częściowo lub całkowicie utrzymywana przez zmarłego.  Osoba wnosząca pozew (powód) musi wykazać, że testament, lub zasady dziedziczenia ustawowego, (jeśli nie ma testamentu) nie dają mu uprawnienia do wystarczającego udziału w spadku.  Co stanowi wystarczający udział w spadku rozpatrywane jest w oparciu o to co powód potrzebuje na własne utrzymanie (jedyny wyjątek stanowi tutaj sytuacja małżonka osoby zmarłej).    

Rozpatrując sprawę, sąd weźmie pod uwagę szereg kryteriów, w tym: potrzeby i aktualne warunki życia powoda jak i innych spadkobierców; wartość i skład masy spadkowej; zobowiązania moralne, jakie zmarły miał wobec powoda oraz innych spadkobierców; stan zdrowia lub niepełnosprawność, na jaką cierpi powód lub inni spadkobiercy.  W skrócie, sąd przeprowadzi subiektywną ocenę całej sytuacji, zanim zdecyduje czy to, co powód ma odziedziczyć jest wystarczające, a jeśli nie, co więcej powód powinien otrzymać i w jakiej formie (kwoty pieniężnej, prawa do zamieszkania z konkretnej nieruchomości itp). 

Aby wnieść pozew, powód nie musi być obywatelem UK.  Obywatelem UK nie musiał być też zmarły.  Zmarły musiał mieć domicyl w Anglii.  Domicyl to dość trudny koncept, wokół którego toczy się dużo sporów prawnych.  Upraszczając więc znacznie sprawę, aby zacząć rozważać prawo do wniesienia pozwu wystarczy, że zmarły w chwili śmierci mieszkał w Anglii i posiadał tu majątek.  

W momencie kiedy umiera osoba, która nie miała domicylu w Anglii i zastosowanie ma polskie prawo spadkowe, możliwości do dziedziczenia przez osoby nieuprawnione testamentowo są nieco bardziej ograniczone.  W zależności od sytuacji, jedynie małżonek, dzieci, i rodzice zmarłego, którym testament nie zostawia nic, mogą starać się o tzw. zachowek.  W przypadku nieletnich lub stale niezdolnych do wykonywania pracy, zachowek może wynieść max. 2/3 tego, co uzyskaliby zgodnie z zasadami dziedziczenia ustawowego.  Osoba pełnoletnia i zdolna do pracy może uzyskać jedynie ½ tego, do czego uprawniają ją zasady dziedziczenia ustawowego.